گلچین اشعار استاد جمالی

گریه ما راگرگ باران دیده کرد

کس نداند آنچه با ما دیده کرد

عشق یعنی آبی آبی شدن

برتر از مفهوم سیلابی شدن

عاشقان تا عشق را فهمیدن

قدر فهمیدن به خود خندیدن

من چه گویم یک رگم هشیار نیست

وصف آن یاری که او رایار نیست

جان ما با جان تو بیگانه نیست

آشنائی های ما افسانه نیسنت

تو زمینی تو زمینی نیستی

گوش کن تا من بگویم کیستی

روزگاری این همه پستی نبود

این همه بالیی و پستی نبود

پیر هستی در بغل چنگی نداشت

ساز مستی هیچ آهنگی نداشت

آسمان از ابتدا یکرنگ بود

از همان اول دورنگی ننگ بود

عشق عریان بود و پیراهن نداشت

عقل کاری غیر فهمیدن نداشت

عاقبت آمد دل تنها به تنگ

شیشه تنهایی خود زد به سنگ

رفته رفته مغر هستی بست پوست

وصل شد پیدا به ناپیدای دوست

روز اول آسمان آهی کشید

انفجاری در جهان آمد پدید

بهارم آمد اما رفتنی بود

نچیدم گل گلی که چیدنی بود

چمن خندید و گل خندید و خندید

که عمر خندها خندیدنی بود

گل عشقم شکفت و چیدنی شد

همه راز دلم فهمیدنی شد

به خود پیچیدم اما عقده گل کرد

هوار گریه ام خندیدنی شد